نه منتهای عدل تو را کسی فهمید،
نه قلب رؤوف تو را.

نه شجاعتت مثال داشت،
نه شکیبایی ات.

نه عظمتت، به چشم خردصفتان می آمد،
نه زیبایی ات به چشم کوران.

بر کوفیان خرده نگیرید،
که از مصیب رفتن او،
بر نمی آشوبند،
عبرت نمی گیرند،
نمی میرند...

علی (ع) کسی نیست که شناختنش را
جز خدا
و رسول او
تاب بیاورند.

عجب نیست از مردم کوفه
که
در مقام معرفت امیر،
همه کوفیانیم...

گویا علی،
خود
روضه خوان خویشتن است:
«من دیروز مصاحب شما بودم، و امروز محل عبرتم برای شما و فردا از شما جدا خواهم شد...
به زودی از من بدنی خواهید دید خالی از روح و ساکن بعد از تمام حرکتهایی که از آن مشاهده می کردید و شجاعت هایی که از او می دیدید؛
و بعد از آن بدنم خاموش خواهد شد پس از خطبه هایی که از او شنیدید...» (1)


پی نوشت:
1.کافی، ج 1، ص 299 به نقل از مجلسی، محمد باقر، تاریخ 14 معصوم (ع)، ص 328

نظر	افزدون جدید جستجو

نوشتن نظر
نام:
Email:	do not notifynotify
Website:
عنوان
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.