کيف مدرسه را با عجله گوشه اي پرتاب کرد و بي درنگ به سمت قلک کوچکي که روي تاقچه بود، رفت.
همه خستگي روزش را بر سر قلک بيچاره خالي کرد. پولهاي خرد را که هنوز با تکه هاي قلک قاطي بود در جيبش ريخت و با سرعت از خانه خارج شد.
وارد مغازه شد. با ذوق گفت: ببخشيد آقا! يه کمربند مي خواستم. آخه ، آخه فردا تولد پدرم هست...
- به به. مبارک باشه. چه جوري باشه؟ چرم يا معمولي، مشکي يا قهوه اي، ...
پسرک چند لحظه به فکر فرو رفت.
- فرقي نداره . فقط ...، فقط دردش کم باشه ...