• Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default color

ذره‌بين

ادامه مطلب...
 

داستان

ادامه مطلب...
 

معرفي كتاب

ادامه مطلب...
 
برگ نخست arrow مقالات arrow اقسام زاری
اقسام زاری چاپ ارسال به دوست
امتیاز: / 0
بدعالی 
30 مهر 1394 ساعت 15:36
گاهی دیده‌ای دلت سخت می‌گیرد، امّا اشکت جاری نمی‌شود و گاهی بغضی که در گلویت مانده، هق‌هقی دردناک می‌شود و به زاری می‌افتی؟ از «آهِ غمگین»ی که دوستدار حسین بن علی(علیه السلام) می‌کشد تا هق‌هقی که بدنش را به لرزه می‌اندازد، مراتبی است که برای اقسام زاری و سوگواری ذکر کرده‌اند.

شیخ جعفر شوشتری، دوازده نوع عزاداری را برای امام حسین(ع) ذکر کرده است که در ادامه، بخشی از آن را به نقل از کتاب «خصائص الحسینیه» می‌آوریم:
اوّل: گريه‌ی قلب به واسطه‌ی غم و اندوه، که اوّلين مرتبه‌ی گريه است و فايده‌ی آن اين است که نَفَس‌هاى شخص اندوهگین و محزون را تسبيح خداوند قرار مى‌دهد. چنانچه فرموده‌اند: «نفس‌هاى شخصى که به خاطر ستمى که بر ما رفته، مغموم باشد، تسبيح به حساب مى آيد.»(1)

دوم: به دردآمدن قلب؛ در حديث آمده است کسى که به خاطر ما قلبش دردآگین شود، هنگام مرگ خوشحال است و اين خوشحالى او ادامه دارد تا اينکه در کنار حوض بر ما وارد شود.

سوم: جمع شدن اشک در چشم، بدون اينکه جارى شود؛ چنين حالى موجب رحمت الهى است. چنانچه در روايت از امام صادق(ع) درباره گريه کنندگان بر حسين(ع) آمده است که: «خداوند شخص ‍ گريه کننده را قبل از آنکه اشک از چشمانش جارى شود، مورد رحمت خود قرار مى دهد.»

چهارم: خروج اشک از چشم، حتّى اگر به اندازه بال مگسى باشد (تر شدن چشم از اشک)؛ در اين باره وارد شده است که اين کار موجب آمرزش  گناهان است اگر چه به اندازه کف دريا باشد.

پنجم: جارى شدن اشک از چشم؛ بنا به فرموده معصوم(ع)، اگر اشک از چشم جارى شود و قطره‌اى از آن در جهنّم بیفتد، حرارتش به سردى مى گرايد.

ششم: سرازير شدن اشک و ريختن آن به چهره، محاسن و سينه؛ امام صادق(ع) وقتى مرثيه‌ی حسين(ع) را شنيدند، اين چنين گريه کردند و بعد فرمودند: «ملائکه هم مثل ما، بلکه بيشتر از ما گريه کردند.» به واسطه چنين گريه اى خداوند سرتاسر بهشت را بر فرد واجب می‌گرداند.

هفتم: ناله و فغان و جان دادن به اين منظور؛ در مورد اوّل يعنى ناله سردادن؛ امام صادق(ع) براى کسى که چنين کارى کرد، دعا فرمودند و فرمودند: «خدايا بر آن ناله‌هايى که به خاطر ماست، ترحّم کن.»

درباره‌ی دومى (فغان کردن)؛ کار و شأن حضرت زهرا(س) است؛ آن بزرگوار هر روز به خاطر فرزندش فغان و ناله سر مى‌دهند تا اينکه پدرشان، ايشان را ساکت مى‌کنند.
در مورد سوم (جان دادن)، ابوذر وقتى مردم را به کشته شدن حسين(ع) خبر داد، مطلبى به اين مضمون گفت که اگر عظمت و سنگينى آن مصيبت را درک کنيد، آنقدر گريه مى‌کنيد تا جان بدهيد.

هشتم: گريه کردن با صداى بلند؛ و من چگونه در اين باره سخن بگويم که قاتل حسين(ع) دستور به اين کار داد، اين کار از عجايب است. يزيد، قاتل امام حسين(ع) دستور داد که براى آن حضرت با سر دادن گريه و زارى عزادارى کنند. او به همسرش هند گفت: «اى هند! براى حسين شيون نما و گريه کن که او فريادرس قريش است. پسر زياد درباره او عجله کرد، لعنت خدا بر او باد.»

نهم: بر سر و صورت زدن؛ عبدالله بن عمر، وقتى خبر قتل حسين(ع) را شنيد، چنين کرد؛ او بر سر و صورت خود مى‌زد و مى‌گفت: «هيچ مصيبتى مانند حسين نيست»؛ تا اينکه يزيد به نحوى او را به سکوت وا داشت.

دهم: مشابهت با گريه کننده که همان تباکى است؛ در اين خصوص وارد شده است: کسى که تباکى کند، بهشت از آن اوست. يعنى اگر کسى سنگ دل شده و دلش آتش نمى گيرد، بايد سر را به زير افکند و خود را شبيه مصيبت زده و دلشکسته بنمايد. من نمى دانم چگونه قلب قساوت پيدا مى کند و بر ذکر مظلوم نمى سوزد. ذکرى که حتى صبر - اگر صبر بر مصيبتش تحقّق يابد - بر آن مى‌گريد.

منشاء اين قساوت دو چيز است: يکى غرق در افزون طلبى مادى شدن، که قساوت از اثرات آن است. در دعاها وارد شده است: «به تو پناه مى برم از دلى که خاشع نمى‌شود و از چشمى که نمى گريد و از شکمى که سير نمى شود...»

دوم: پرحرفى درباره مسائلى که به انسان مربوط نمى شود. علاج اين قساوت دست نوازش بر سر يتيمان کشيدن است. در روايت وارد شده است که چنين کارى ضمن اينکه اجر و پاداش دارد، قساوت را برطرف مى کند.

يازدهم: گريه بدون اشک ريختن به خاطر خشک شدن اشک از فراوانی گریستن؛ چنين حالتى براى زنان آن حضرت بعد از بازگشتشان به «مدينه» و برپا کردن عزادارى آن حضرت رخ داد.

دوازدهم: گريه کردن به نحوى که اثرش بر روى شخص ظاهر و مانع خوردن و آشاميدن شود؛ چنين امرى در روايت مسمع بن عبدالملک آمده است. او به امام صادق(ع) عرض کرد: هنگام ذکر حسين(ع) و يادآورى رفتارى که با او شد، چنين حالتى بر من عارض ‍ مى شود. امام فرمودند: «خداوند به اشک چشمت ترحّم کند.» سپس اجر و پاداش حاصل براى او از هنگام جان سپردن تا پايان روز جزا را ذکر فرمودند.

پی‌نوشت‌ها:
1. اشاره به حدیث امام صادق(علیه السلام) که می‌فرمایند: نَفَسُ‏ الْمَهْمُومِ‏ لَنَا الْمُغْتَمِّ لِظُلْمِنَا تَسْبِيح‏ (کلينى، محمد بن يعقوب، الکافي،  تهران، علمیه اسلامیه، چاپ: چهارم، 1407 ق.ج‏2 ؛ ص226.)

منبع: شیخ جعفر شوشتری، «زيتون» (ترجمه خصائص الحسينيه)، مترجم دکتر خليل الله فاضلى، عنوان ششم(خصوصيات مربوط به خشوع هنگام ذکر حسين(ع) و رقت، گريه و برپا داشتن ماتم و عزا براى آن حضرت)، مقصد سوم.


نظر
افزدون جدیدجستجو
نوشتن نظر
نام:
Website:
عنوان
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
Security Image
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.

 
< بعد   قبل >

 

مستور

آخرین نظرات

بیعت با شیطان

فروشگاه اینترنتی

 

آخرالزمان

 

همسايه‌ها


  



سبز آبی

زندگی زناشویی شترمرغی
 شتر مرغ در ۲ – ۴ سالگی از نظر جنسی به بلوغ می رسد . تولید مثل در شتر مرغ ها وابسته به نور است و با افزایش طول روز فصل تولید مثل آغاز می شود. اندازه ی بیضه های شتر مرغ در طول فصل تولید مثل ممکن است تا ۴ برابر افزایش یابد . پرنده های نر در خارج از فصل تولید مثل اسپرم تولید نمی کنند و تولید اسپرم که تحت کنترل هورمون FSH می باشد در این فصل اتفاق می افتد .
ادامه مطلب...