• Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default color

ذره‌بين

ادامه مطلب...
 

داستان

ادامه مطلب...
 

معرفي كتاب

ادامه مطلب...
 
برگ نخست arrow معرفي كتاب arrow طایر فرّخ پی
طایر فرّخ پی چاپ ارسال به دوست
امتیاز: / 0
بدعالی 
25 خرداد 1396 ساعت 05:00


کتاب طایر فرخ‌پی اثر مصطفی دلشاد تهرانی به جستجوی کمالات انسانی در نهج‌البلاغه می‌پردازد. در این کتاب ۱۳ کمال انسانی برگرفته از «نهج‌البلاغه» با عنوان‌های «حریت»، «حكمت»، «رحمت»، «نزاهت»، «صداقت»، «عدالت»، «عبودیت»، «سَماحت»، «قناعت»، «شجاعت»، «استقامت»، «علو همت» و «پایبندی به تعهدات» تشریح شده است.

نهج‌البلاغه که نازله روح امیرمؤمنان علیه‌السلام است برای تعلیم و تربیت خفتگان در بستر منیّت و در حجاب و خودخواهی معجونی است برای شفا و مرهمی است برای دردهای فردی و اجتماعی و مجموعه‌ای است دارای ابعادی به اندازه ابعاد یک انسان و یک جامعه انسانی از زمان صدور آن تا هر چه تاریخ به پیش رود و هر چه جامعه‌ها به وجود آید و ملت‌ها متحقق شوند و هر قدر متفکران و فیلسوفان و محققان بیایند و در آن غور کنند و غرق شوند. نهج‌البلاغه دریای معرفت بی‌انتها و نور هدایت بدون خاموشی است و دستورالعملی برای سیادت این جهانی و سعادت آن جهانی است.

از امتیازات برجسته‌ی سخنان امیرالمؤمنین که به نام نهج‌البلاغه امروز در دست ماست این است که محدود به زمینه‌ای خاص نیست. علی علیه‌السلام به تعبیر خودش تنها در یک میدان اسب نتاخته است بلکه در میدانهای گوناگون که احیاناً بعضی با بعضی متضاد است تکاور بیان را به جولان درآورده است. نهج‌البلاغه شاهکار است اما نه تنها در یک زمینه‌ی خاص مانند موعظه یا حماسه و... بلکه در زمینه‌های گوناگون.

کتاب طایر فرخ‌پی اثر مصطفی دلشاد تهرانی به جستجوی کمالات انسانی در نهج‌البلاغه می‌پردازد. در این کتاب ۱۳ کمال انسانی برگرفته از «نهج‌البلاغه» با عنوان‌های «حریت»، «حكمت»، «رحمت»، «نزاهت»، «صداقت»، «عدالت»، «عبودیت»، «سَماحت»، «قناعت»، «شجاعت»، «استقامت»، «علو همت» و «پایبندی به تعهدات» تشریح شده است.

طایر فرخ‌پی عنوانی است برای گشودن دریچه‌ای به راه اتصاف به کمالات انسانی، که بالاترین کمال آدمی آن است که به ادب حق مؤدب باشد و کمالات انسانی در او ظهور یابد و فطرت کمال خواهش به کمال مطلوب برسد و تا آنجا که می‌تواند آن گونه شود که منشأ خیرات گردد. سردمدار میدان ادب و کمال، بعد از پیامبر(ص)، وجود مبارکی است که تربیت شده پیامبر رحمت و عدالت است و جلوه کامل ادب کمالی یعنی امیرِکمالات انسانی: علی(ع).

انسان به مربّی الهی و نمونه‌ای ربّانی نیاز دارد تا با تأسّی به او راه مکارم اخلاق را سلوک کند و به محاسن اخلاق آراسته شود. امیرمؤمنان با وجود خود، و با سلوک و رهنمود خود این راه را گشود و انسانها را به کمالات انسانی فراخوانده است و فرمود ما درهای رسالتیم و باید برای ورود به خانه از درب آن وارد شد.

اگر انسان به ادب کمالی و صفاتی انسانی متصف نشود و در مرتبه حیوانی خود توقف نماید و در آن مرتبه سیر کند منشأ همه بدی‌ها می‌شود. امیرمؤمنان بیشترین همّتش بر این بود که موانع راه کسب کمالات انسانی را از پیش پای مردمان بردارد و زمینه لازم برای رسیدن آنان به ادب کمالی را فراهم نماید.

یکی از کمالات انسانی، «حریّت» است، انسان با هر چیزی از عالم نسبت و رابطه‌ی پست و نفسانی برقرار کند به نوعی اسارت گرفتار می‌آید و این همان چیزی است که با عنوان دنیای نکوهیده مطرح شده است. دنیای نکوهیده مانع اصلی دستیابی به کمالات انسانی است. اما آزادگی و آزادمنشی از کمالاتی است که بهترین زمینه را برای کمالات دیگر فراهم می‌سازد. و به همین دلیل است که امیرمؤمنان علیه السلام والاترین چهره عبادت را عبادت آزادگان معرفی می‌کند.

«حکمت» نیز به عنوان یکی دیگر از کمالات انسانی است. حکمت اساس زندگی متعالی و حقیقت زندگی معنوی است. انسان، خواهان حیات است و حکمت، حیات است. غایت حکمت در آدمی این است که انسان به صورت عالَمی عقلی مشابه عالَم عینی گردد و به اخلاق الهی متخلّق شود. و به همین جهت علی علیه السلام فرمود: قلب خودت را با حکمت روشن گردان. در واقع حکمت، گمشده انسان است.
کمال دیگر انسانی «رحمت» است. بدین معنا که احسان و تفضّل و بخشش از موجودی به موجودی دیگر سرایت کند و موجودی بتواند موجودات دیگر را تحت لطف و پوشش و بخشش خودش در بیاورد البته در مورد انسان یک چیز اضافه‌تری باید وجود داشته باشد و آن رقّت است یعنی علاوه بر احسان به دیگران نسبت به آنها از وجودی رقیق برخوردار باشد. به تعبیر پیامبر اکرم هر کس نسبت به مردم رحمت نداشته باشد مورد رحمت خدا واقع نمی‌شود.

یکی دیگر از خصلت‌‌های نفوس پاک «نَزاهت» است، نزاهت به معنای دوری از بدی و خالی بودن از نادرستی و ناپاکی و نیز طهارت در امور مختلف انسانی است. اندیشه و سخن و عمل پاک، زمین پاک می‌خواهد اگر امامِ وجود که قلب است تنزیه شود اندی