• Narrow screen resolution
  • Wide screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default color

ذره‌بين

ادامه مطلب...
 

داستان

ادامه مطلب...
 

معرفي كتاب

ادامه مطلب...
 
برگ نخست arrow مقالات arrow محمّد بن ابی‌بکر، فرزند نجیب علی(ع)
محمّد بن ابی‌بکر، فرزند نجیب علی(ع) چاپ ارسال به دوست
امتیاز: / 0
بدعالی 
31 مرداد 1396 ساعت 12:31
محمّد بن ابی‌بکر، یکی از کسانی است که به جهانیان ثابت کرد، مهم  نیست که پدر انسان چه کسی باشد، انسان انتخاب‌های خودش را دارد و می‌تواند با تکیه به اهل حق، به سعادتمندی رسید؛ حتّی اگر پدر انسان، ابوبکر، دشمن‌ترین دشمنان به اهل حق باشد.
ابو اسماعيل كثير النّواء می گويد: ابو بكر به غزوه‏اى رفته بود. اسماء بنت عميس كه همسر او بود در خواب ديد كه گويى شويش سر و ريش را به حنا خضاب كرده است و جامه‏اى سفيد بر تن دارد. اسماء نزد عايشه آمد و از خوابى كه ديده بود آگاهش كرد عايشه گفت: اگر خوابت راست باشد تعبيرش اين است كه ابو بكر كشته شده و آن خضاب خون است و آن جامه سفيد كفن اوست. سپس گريست. پيامبر (ص) داخل شد و او را گريان ديد. پرسيد: چه چيز سبب گريه او شده؟

گفتند: يا رسول اللّه (ص)، كسى او را نيازرده ولى اسماء خوابى را كه ديده بود برايش نقل كرده و آن خواب براى پيامبر حكايت كردند. گفت: تعبير چنان نيست كه عايشه بيان كرده ابو بكر تندرست بازمى‏گردد و با اسماء ديدار مى‏كند و اسماء از او بار مى‏گيرد. پسرى مى‏آورد كه او را محمد مى‏نامد. خداوند آن پسر را خصم كافران و منافقان مى‏گرداند.
آن پسر زاده شد و او همان محمد بن ابى بكر بود و چنان شد كه رسول اللّه (ص) خبر داده بود.(1)

نجیب قوم محمّد(ص)
حضرت امیر(ع) سخنانی دربارة دشمنی و کفر دو خلیفة اوّل، خطاب به یاران خود ایراد می‌کردند که محمّد بن ابى بكر عرض كرد: يا امير المؤمنين، نمى‏خواهد آن دو نفر را معرفى كنى كه من آنها را شناختم! خدا را شاهد مى‏گيريم كه ولايت ترا بپذيريم و از همه دشمنانت بيزارى بجوييم، چه دور باشند و چه نزديك، اوّل آنها و آخرشان، زنده آنها و مرده‏شان، حاضر آنها و غائبشان.
امير المؤمنين(ع) فرمود: اى محمّد خدا تو را رحمت كند، هر قومى نجيبى دارد كه شاهد بر آنان و شفاعت‏كننده خوبانشان است. و بهترين نجيبان نجيبى است كه از خاندانى بد باشد، و تو اى محمّد نجيب اهل بيتت هستى.(2)

تمجید حضرت علی(ع) از ابی‌بکر
محمّد بن ابی‌بکر در زمانی که از طرف حضرت امیر(ع) والی مصر گشته بود، نامه‌ای به حضرت نوشت و از ایشان دربارة نحوة قضاوت در چند مورد سؤال کرد. حضرت على (ع) در پاسخ او نوشت:
بسم اللّه الرحمن الرحيم‏ از عبد اللّه امير المؤمنين على بن ابى طالب به محمد بن ابى بكر و مردم مصر.
سلام بر شما باد. خداى يكتا را كه هيچ خدايى جز او نيست حمد مى‏گويم.
اما بعد، نامه تو رسيد. آن را خواندم و دريافتم كه از من چه خواسته‏اى و از اينكه به امورى پرداخته‏اى كه از دانستن آنها، چاره‏اى ندارى و جز آنها براى مسلمانان پسنديده نيست، خرسند شدم و يقين دارم آنچه تو را بر اين امر وادار كرده نيت خير تو بوده است و رأى بى‏آلايش تو كه از هر دنائتى مبراست. براى تو ابوابى از احكام را فرستادم كه هر چه مى‏خواهى در آن گرد آمده است. هيچ قدرتى جز قدرت خداوند نيست و خدا ما را بس است و اوست بهترين كارساز.(3)

محمّد، پرورش یافتة علی(ع)
مالك بن جون الحضرمى [211] گويد: به على (ع) گفتند: يا امير المؤمنين در مرگ محمد بن‏ ابى‏ بكر بسيار بى‏تابى مى‏كنى. على (ع) گفت: چرا نكنم، او پرورده من بود، فرزندانم را برادر بود. من پدر او بودم و او را فرزند خود مى‏شمردم‏.(4)

برائت محمّد بن ابی‌بکر از پدرش
از امام باقر(ع) روایت شده است که فرمودند: «همانا محمّد بن ابی‌بکر با علی(ع) با برائت از پدرش بیعت نمود.»(5)

خطابة امیرمؤمنان(ع) در تمجید محمّد
على (ع) بر مرگ محمد بن ابى بكر سخت اندوهگين شد، آن سان كه نشان اين اندوه بر چهره او آشكار بود. پس بر خاست و براى مردم سخن گفت. نخست خدا را ستايش كرد و بر او ثنا خواند. آنگاه چنين گفت:
بدانيد كه مصر را جماعتى فاجران و دوستداران جور و ستم و كسانى كه مردم را از راه خدا منحرف مى‏سازند و اسلام را به كژراهه مى‏خواهند تصرف كردند و محمد بن ابى بكر به شهادت رسيد- خدايش رحمت كناد- او اكنون بر آستان خداوندى جاى دارد. به خدا سوگند از آن زمان كه او را شناخته بودم همواره در انتظار قضاى الهى بود و چشم به راه پاداش او. كج‌تابي‌هاى فاجران را دشمن بود و نرمى و وقار مؤمنان را دوست.(6)

پی‌نوشت‌ها:
1. ثقفى، ابراهيم بن محمد بن سعيد بن هلال، الغارات / ترجمه آيتى - تهران، چاپ: دوم، 1374 ش. ص104- 105.
2. هلالى، سليم بن قيس، أسرار آل محمد عليهم السلام / ترجمه كتاب سليم - ايران ؛ قم، چاپ: اول، 1416 ق. ص633.
3. ثقفى، ابراهيم بن محمد بن سعيد بن هلال، الغارات / ترجمه آيتى - تهران، چاپ: دوم، 1374 ش. ص83.
4. ثقفى، ابراهيم بن محمد بن سعيد بن هلال، الغارات / ترجمه آيتى - تهران، چاپ: دوم، 1374 ش. ص108.
5. مفيد، محمد بن محمد، الإختصاص - ايران ؛ قم، چاپ: اول، 1413 ق. ص70.
6. ثقفى، ابراهيم بن محمد بن سعيد بن هلال، الغارات / ترجمه آيتى - تهران، چاپ: دوم، 1374 ش. ص107.

نظر
افزدون جدیدجستجو
نوشتن نظر
نام:
Website:
عنوان
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
Security Image
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.

 
< بعد   قبل >

 

مستور

آخرین نظرات

فروشگاه اینترنتی

 

همسايه‌ها


  



سبز آبی

پوسوم
فقط کانگورو و کوآلا نیستند که نماد استرالیا تلقی می شوند، چرا که پوسوم که امروزه کمیاب شده نیز جزو بومی های استرالیا است. نام دیگر این حیوان kuzu است و برخی نیز به آن صاریغ استرالیایی می گویند که با صاریغ امریکایی که بومی جنگل های امریکای جنوبی است، فرق دارد.
ادامه مطلب...