شکارچی دوربین به دست
16 آبان 1390 ساعت 11:21
 خیلی راحت پیدایش کردیم، البته واضح بود. خوب کارگردان فیلم موسسه شهید آوینی است. اما برخوردش برایمان بسیار جالب بود. بسیار دوست داشتنی و خونگرم رفتار می کرد. آنچه می خوانید مصاحبه ی مجله ی سینما رسانه با شیخ طادی درباره ی شکارچی شنبه است:

در چه فضایی به صرافت ساخت این فیلم افتادید؟
معتقدم یک کشور همانطور که مرزهای جغرافیایی دارد، مرزهای فرهنگی هم دارد. مرزهای فرهنگی یک کشور گاهی وقتها به اندازه ی یک امپراطوری است و قاره های مختلف را پوشش می دهد. همانطور که هنگام تجاوز به مرزهای جغرافیایی باید دست به دفاع زد، در مورد مرزهای فرهنگی هم این موضوع صادق است. مشکل این است که خطر در مصداق اول عینی است و همین عینی بودن، انسان را به تحرک وا می دارد اما در مورد مرزهای فرهنگی حمله، شماتیک نیست و نمی شود از آن عکس گرفت و دیگران را متوجه ساخت. و وقتی انسان این تجاوز را دیر متوجه شود، عوارضی و زخمهایی بر جای می ماند که یا دیر بهبود پیدا می کند و یا گاهی اصلاً بهبود پیدا نمی کند.

وقتی یک کشور مورد حمله و تجاوز فرهنگی قرار می گیرد و دفاعی صورت نمی گیرد، هنرمندان و آحاد مردم دچار سرخوردگی می شوند و وقتی احساس کنند مدام به هویت و باورهایشان تجاوز می شود و نظام فرهنگی جواب این تجاوز را نمی دهد این شور و این حرارت ناشی از نگرانی بیش از حد تبدیل به خودخوری می شود و گریبان جامعه ی خود را می گیرد. شکارچی شنبه آمد و دفاعی عملی کرد اما دفاعی که پیش رونده بود. دفاعی که فضایی را دید و به جلو حرکت کرد و به نظرم توانسته است پاتکی هم بزند.در این فضا شکارچی شنبه متولد شد.
پرویز شیخ طادی

و این سوژه غیر متعارف از کجا آمد؟
ببینید برای اینکه دفاع درستی صورت بگیرد و یا حمله ی قوی با پشتوانه ی محکمی شکل بگیرد نیاز داریم که دشمن را بشناسیم من باید می فهمیدم که رژیم صهیونیستی یعنی چه؟ اینها چه کسانی هستند؟ دشمن شناسی را با تحقیق درباره رفتارهایشان شروع کردم و از پوسته به عمق رسیدم. به این رسیدم که همه از یکجا تغذیه اعتقادی و ایدئولوژیک می شوند. در نظرم یک جای معادله مشکوک بود چرا که یک رژیم با تعداد اندک سرباز نمی تواند اینگونه در برابر دنیا بایستد و اینطور رشد کند. بنابراین در تحقیقات به این نتیجه رسیدم که رژیم صهیونیستی یک رژیم نظامی-سیاسی-مذهبی نیست بلکه کاملاً یک رژیم مذهبی-سیاسی-نظامی است. اطلاعات و اخباری که ما از رسانه ها می گیریم اطلاعات ناقص و سطحی ای است و بیشتر شکل و فرم نظامی این رژیم را نشان می دهد. بیشتر مردم تصور می کنند یک ارتش در فلسطین اشغالی مستقر شده است و در حال جنگ است. ولی هیچ وقت به این فکر نمی کنیم که چه طور ممکن است که یک رژیم چند میلیونی اینطور جهان را در دست خودش بگیرد و بسیاری از خط مشیهای جهان را تعیین کند. مگر می شود بدون اعتقاد جنگید؟ وقتی نبردهای صلیبی را شروع می کردند برای چه صلیب را بالا می گرفتند؟ برای چه صلیب را علم می کردند؟ صلیبی برای آنها سمبل خداست  و هرکس این صلیب را داشته باشد یعنی خداوند پشت و پناه اوست. مزدور با پول، سالها پای یک جنگ نمی ایستد و تنها نیرویی از جنس باور و اعتقاد است که این اتفاق را سبب می شود. مطالعاتم در این حوزه نزدیک به 11 سال طول کشید و در این مدت من نمی دانستم قرار است فیلمی به نام شکارچی شنبه را بسازم. فقط در حال مطالعه و تحقیق بودم. وقتی متوجه شدم ستون اصلی این رژیم ایدئولوژی آن است به سراغ حوزه های علمیه و کنیسه های رژیم صهیونیستی رفتم. متوجه شدم مهمترین اصل در همه این مکانهای اعتقادی این است که خانواده ها را در سرزمین نگه دارند. دیدم همان سیستم پدرخواندگی اجرا می شود. همه مذهبی اند و همه ی بچه ها باید مذهبی باشند و به نوعی شریعت در دل بچه ها وجود دارد. سربازان باید بدانند که سربازان خدا هستند و در واقع هرکسی که در این رژیم است سرباز برگزیده ی خداست. در این تفکر، همه یهودیان برگزیده و گل سرسبد خلقت هستند و بقیه مخلوقات کاملاً موجوداتی هستند که برای خدمت به یهودیان آفریده شده اند. در مدرسه های مذهبی در واقع مذهب پرستی را درس می دهند و نه دین داری و خداپرستی را. بسیاری از این نکات در این تحقیقات هویدا شد.

یکی از ایرادهایی که از شما می گیرند این است که می گویند فیلم تان تبلیغ خاخام است تا تخریب خاخام. شاید به این خاطر است که آنها را خیلی مذهبی نشان دادید؟
من نشان ندادم، آنها کاملاً مذهبی هستند. بلکه نقطه حساس این رژیم که مدام باید روی آن عملیات فرهنگی انجام شود را نشان دادم. آنجا را که به نظر می آید که می شود پایه های فرهنگی و فکری شان را لرزاند نشان دادم. یا حداقل برای خیلی از یهودی ها این حقیقت را افشا کردم. تعارضات و تناقضات تورات وحشتناک است. کافی است یک یهودی مومن بیاید و ستونهای اصلی را بگیرد و مابقی اضافات را تخریب کند تا ببیند با چه اتفاقی روبرو می شود.

با محدودیت هایی از قبیل انتخاب بازیگران به خاطر موضوع حساس آن مواجه شدید؟
متاسفانه بله. خیلی اتفاقات زشت و ناگواری در روند تولید فیلم شکارچی شنبه رخ داد. بازیگرانی بودند که تا فیلمنامه را می خواندند از بازی در نقش خاخام سرباز می زدند و می ترسیدند. می گفتند که ما می خواهیم به خارج از کشور برویم و در صورت بازی در این فیلم به ما ویزا نمی دهند. بالاخره در این حوزه باید از جان مایه گذاشت و از خیلی چیزها گذشت تا بتوان رزمنده شد. آقای نصیریان مردانگی کرد که این نقش را پذیرفت. جالب این بود که وقتی شکارچی شنبه می خواست وارد جشنواره فیلم فجر بشود راهش نمی دادند و می گفتند این فیلم ضد یهود است و امنیت ملی به خطر می افتد. بعد از ورود به جشنواره هم روی هیئت داوری فشار بود که این فیلم به شکل جدی دیده نشود. این فشار در حدی بود که بازی فوق العاده  آقای نصیریان دیده نشد و ایشان را حتی به عنوان کاندید بهترین نقش اول مرد هم انتخاب نکردند.
 
 
شکارچی شنبه قسمتهای بعدی ندارد؟
حاصل این تحقیقات یازده ساله، سه قصه بود که یکی از آنها شکارچی شنبه است. دو قصه ی دیگر روی زمین مانده است. یک سه گانه محتوایی که آن دوتای دیگر از نظر پروداکشن خیلی سنگین تر و مهمتر است که امیدوارم روزی فرصت ساخت آنها نیز دست بدهد. در واقع شکارچی شنبه قدم اول بود برای پرش به سمت یک سکوی بلندتر.

با تلخیص از ماهنامه سینما رسانه، شماره 440
 
نظر
افزدون جدیدجستجو
نوشتن نظر
نام:
Website:
عنوان
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
Security Image
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.