احیاگر حسین(ع)
05 اسفند 1393 ساعت 02:21
 آیین دار صبر خدا دخت حیدر است
زهرای روزگار تجلی کوثر است

گویند در حدیث کساء نیست نام او
زینب همان عبای یمانی دلبر است

زینب خلاصه ی همه ی پنج تن شده
شأن و مقام و مرتبه اش فوق باور است

زینب غریب آمد و زینب غریب رفت
آری ظهور جلوه ی او روز محشر است

یک یاحسین گفت سپاهی عقب کِشید
خاتون خانواده ی فَتّاح(1) حیدر است

در کربلاست معجر او مُحیی(2)  الحسین
تنها گواه گفته ی من نعش اکبر است(3)

داده نجات با نفسش نُه امام را
تا دید روی ناقه امامی که مضطر است

ما قائلیم یک تنه او یک سپاه بود
دعوای عصر روز دهم پای معجر است

این روزها که بیت علی ریخته بهم
با دستهای کوچک خود یار مادر است

با دستمال خیس کمی پاک می کند
خون آبه را که بر لب بیمار بستر است

با فضه گفت هر چه سر مادر آمده
تقصیر داغ بودن مسمار آن دَر است

پی نوشت:
1. فتّاح یعنی فتح کننده و گشاینده.
2. محیی یعنی زنده کننده و احیاگر
3. اشاره به این روضه ی مشهور دارد که در ماجرای شهادت حضرت علی اکبر(س)، حضرت زینب(س) عصای رنج امام حسین(ع) گشت و ایشان را از بدن ارباً اربای پسر خود دور کرد و به خیمه ها برگرداند.

قاسم نعمتی

نظر
افزدون جدیدجستجو
نوشتن نظر
نام:
Website:
عنوان
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
Security Image
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.