اخلاق یهودی: ماده گرایی
17 مهر 1396 ساعت 05:00
ماده گرایی (Materialism) یا گرایش به اصالت ماده به صورت بنیادین در تفکّرات یهودیگری مشاهده میشود. ماده باوری چنان در آموزه‌های متون یهودی رسوخ دارد که حتّی خدا را نیز، چون سایر اشیای مادی و افراد بشری یا حتّی موجودی عجیب و غریب برای خود تصوّر میکنند. خدایی که محدود به ظرفیتها و قابلیتهای نازل بشری میشود.
قوم شکایت‌کنان در گوش خداوند بد گفتند و خداوند این را شنیده، غضبش افروخته شد.1


از بینی وی (خداوند) دود متصاعد شده و از دهان او آتش سوزان درآمد و اخگرها از آن افروخته گردید و او آسمانها را خم کرده و نزول فرمود و تاریکی غلیظ زیر پایش بود، بر کرّوبین سوار شده، پرواز نموده و بر بالهای باد نمایان گردید.2

پروردگاری که به قوم بنی اسرائیل تعلّق داشته، داور میان خدایان دیگر است، فرزند دارد، مسکن دارد، رایحه‌ها را استشمام میکند، به خواب میرود، میخندد، مسخره میکند و حتّی بدکار و فریبکار است:

«قوم خود اسرائیل را برای خود استوار ساختی تا ایشان تا به ابد قوم تو باشند تو ای یهوه خدای ایشان شدی.»
٭ ٭ ٭
«خدا در جماعت خدا ایستاده است، در میان خدایان داوری میکند.»3
٭ ٭ ٭
«و روزی واقع شد که پسران خدا آمدند تا به حضور خداوند حاضر شوند شیطان نیز در میان ایشان آمد.»4
٭ ٭ ٭
«خدا در یهودا معروف است و نام او در اسرائیل عظیم! خیمه اوست در شالیم و مسکن او در صهیون.»5
٭ ٭ ٭
«و خداوند بوی خوش بویید و خداوند در دل خود گفت: «بعد از این دیگر زمین را به سبب انسان لعنت نکنم؛ زیرا که خیال دل انسان از طفولیت بد است و بار دیگر همهی حیوانات را هلاک نکنم، چنانکه کردم.»6
٭ ٭ ٭
«ای خداوند بیدار شو! چرا خوابیدهای؟»7
٭ ٭ ٭
«او که بر آسمانها نشسته است میخندد. خداوند بر ایشان استهزاء میکند.»8
٭ ٭ ٭
«آنگاه موسی نزد خداوند برگشته، گفت: «خداوند چرا بدین قوم بدی کردی؟»9
٭ ٭ ٭
«ای خداوند مرا فریفتی پس فریفته شدم. از من زور آورتر بودی و غالب شدی. تمامی روز مضحکه شدم و هر کس مرا استهزاء میکند... زیرا کلام خداوند، تمامی روز برای من موجب عار و استهزا گردیده است.»10
صرف نظر از تجسّد و تجسّم ذات باری تعالی، بنی اسرائیل «قومی هستند که جز در برابر لذّات و کمالات مادّی تسلیم نشدهاند و به هیچ حقیقت از حقایق ماورای حس، ایمان نمیآورند، همچنان که امروز هم همین طورند و همین خوی، باعث شده که عقل و اراده شان در تحت فرمان و انقیاد حس و ماده قرار گیرد و جز آنچه را که حس و ماده تجویز کند، جایز ندانند و به غیر آن را اراده نکنند و باز همین انقیاد در برابر حس باعث شده که هیچ سخنی را نپذیرند، مگر آنکه حس، آن را تصدیق کند و اگر دست حس به تصدیق و تکذیب آن نرسد، آن را نپذیرند، هر چند که حق باشد.11

پی‌نوشت‌ها:
1. خروج/ 5ـ3.
2. دوم سموئیل/ 22ـ 9 تا 12.
3. مزامیر/ 82 ـ1.
4. ایوب/ 1ـ 6.
5. مزامیر/ 76ـ 1 تا 3.
6. پیدایش/ 8 ـ 21.
7. مزامیر/ 44ـ 23.
8. مزامیر/ 2 ـ4.
9. خروج/ 6ـ 22.
10. ارمیا/ 20ـ 7 و 8. اوّل سموئیل/ 7ـ42.
11. فعال عراقی، حسین، همان، ص 58.

منبع:سید محمّد باقر رکنی، «اخلاق یهودی و تمدّن غربی»، تهران، نشر هلال، صص 50-53.



نظر
افزدون جدیدجستجو
نوشتن نظر
نام:
Website:
عنوان
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
Security Image
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.