آیا حق داریم خودمان را «شیعه» بنامیم؟
31 مرداد 1396 ساعت 12:17
بسیاری از ما از آنجایی که در خانواده‌ای مسلمان به دنیا آمده ایم و دوستدار حضرت اهل بیت(ع) هستیم، خود را «شیعه» می‌نامیم، در حالی که بی‌خبریم که این لفظ، چه معنای بلند و چه مصادیق خاصّی دارد! تا جایی که امام رضا(ع) گروهی که خود را شیعه می خواندند، سرزنش کردند و کار آنها را ظلم در حقّ «شیعیان حقیقی» خواندند. در ادامه این روایت مهمّ و کلیدی را می آوریم:
از امام عسكرىّ نقل است كه فرمود: وقتى ولايتعهدى براى حضرت رضا(ع) قرار گرفت، دربان او بر حضرت وارد شده و گفت:
گروهى پشت در ايستاده‏اند و اذن دخول خواسته و مى‏گويند: ما از شيعيان علىّ(ع) هستيم!.

حضرت فرمود: من فعلًا مشغولم آنان را بازگردان.
و اين آمد و شدها و جواب منفى امام دو ماه بطول انجاميد، تا جايى كه ديگر از رسيدن به او نااميد شده و به دربان گفتند: به آقايمان بگو ما از شيعيان پدرت علىّ(ع) هستيم! اين ماجرا موجب شماتت و سرزنش دشمنانمان بر ما شده، و ما اين بار بازگشته و از اين شرمندگى و شكستن غرورى كه به ما رسيده، و عجز از احتمال دردى كه به سبب شماتت از ناحيه دشمنانمان به ما خواهد رسيد از شهر خود خواهيم گريخت.

حضرت رضا(ع) به دربان خود فرمود: اجازه بده داخل شوند، آنان وارد شده سلام كردند ولى آن حضرت نه جواب سلامشان را داد و نه اذن جلوس صادر كرد، و همان طور ايستادند.
همگى گفتند: اى زاده رسول خدا، اين چه جفاى عظيم و استخفاف پس از آن حجاب سخت است! ديگر چه جفائى مانده تا بر سر ما آيد؟!
حضرت رضا(ع) فرمود: اين آيه را بخوانيد: «و هر مصيبتى كه به شما رسد به سبب كارهايى (خطا و گناهانى) است كه دستهايتان كرده و از [گناهان‏] در مى‏گذرد»، به خدا سوگند كه من در اين كار تنها به خداوند و رسول او و أمير المؤمنين و پدران پاكم پس از او اقتدا كردم، آنان بر شما نكوهش كردند من نيز اقتدا نمودم.

گفتند: براى چه اى زاده رسول خدا؟! فرمود: براى اين ادّعا كه شما شيعه أمير المؤمنين هستيد! واى بر شما! شيعيان‏ او حسن و حسين‏ ان‏ و أبو ذرّ و مقداد و عمّار و محمّد بن أبى بكر بودند، همانها كه ذرّه‏اى از دستورات او سرپيچى نكردند، حال اينكه شما در بيشتر كردارتان با او مخالفيد، و در بيشتر فرائض خود كوتاهى ورزيده و بزرگى حقوق برادران خود را در باره خدا خوار و بى‏مقدار مى‏داريد، و آنجا كه نبايد تقيّه مى‏كنيد، و آنجا كه بايد؛ تقيّه نمى‏كنيد، اگر شما در همان ابتداى كار مى‏گفتيد ما از موالى و محبّين اوئيم و از دوستداران اولياى او و دشمنان دشمنان او هستيم من منكر اين قول شما نشده بودم، و ليكن اين مقام و مرتبه شريفى بود كه شما مدّعى آن شده‏ايد، اگر كردار شما گفتارتان را تصديق نكند به هلاكت افتيد، مگر اينكه رحمت پروردگارتان آن را تلافى كند.

آنان گفتند: اى زاده رسول خدا، ما همگى بدرگاه خدا استغفار كرده و از اين گفته خود توبه مى‏كنيم، بلكه مى‏گوييم- همان طور كه شما به ما آموختيد-: ما محبّ شما و اولياى شمائيم، و دشمنان دشمنان شما هستيم.
حضرت رضا(ع) فرمود: آفرين و مرحبا به شما برادران و محبّينم! بيائيد بالا، و آنقدر آنان را به بالا خواند تا تك تكشان را در بغل گرفت، سپس به دربان خود فرمود:
چند بار ايشان را مانع شدى؟ گفت: شصت بار.
فرمود: به همان تعداد نزد ايشان رفته و ضمن سلام؛ سلام مرا به ايشان برسان.

اكنون با اين استغفار و توبه همه گناهان خود را محو و پاك ساختند، و به جهت محبّت و موالاتشان به ما مستحقّ كرامت شده‏اند، و از حال ايشان و امور ناخورانشان تفقّد كن؛ نفقات بسيار و احسان فراوان و هداياى بسيارى بديشان داده و زيانشان را جبران كن.

منبع: طبرسى، احمد بن على، الإحتجاج، ترجمه جعفرى، تهران، چاپ اوّل، 1381، ج‏2، ص499-502.

نظر
افزدون جدیدجستجو
نوشتن نظر
نام:
Website:
عنوان
:angry::0:confused::cheer:B):evil::silly::dry::lol::kiss::D:pinch:
:(:shock::X:side::):P:unsure::woohoo::huh::whistle:;):s
:!::?::idea::arrow:
Security Image
Please input the anti-spam code that you can read in the image.

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.